ಹಂಸಗಾಥ | ನಾಝಿ ಕ್ಯಾಂಪ್‌ನಿಂದ ಬಚಾವಾದ ವಿಕ್ಟರ್ ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲ್ ಕೊಟ್ಟ ಬೆಳಕು

ಜನಾಂಗಹತ್ಯೆಯಂಥ ಘೋರ ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ಹೇಗೋ ಪಾರಾಗಿ, ಅದರ ದಾರುಣ ಕತೆಗಳನ್ನು ಹಂಚುತ್ತ, ಶಾಂತಿಯುತ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ನಂಬಿಕೆ ತುಂಬುವ ಯಾರದೇ ಪುಸ್ತಕಗಳಾಗಲೀ, ಅವು ಕೇವಲ ಪ್ರಸ್ತುತವಲ್ಲ, ಕಾಲಾತೀತ. ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲ್ ಅವರ ‘ಮ್ಯಾನ್ಸ್ ಸರ್ಚ್ ಫಾರ್ ಮೀನಿಂಗ್’ ಅಂಥದ್ದೇ ಪುಸ್ತಕ

ಪುಸ್ತಕದ ಕಪಾಟಿನಲ್ಲಿ ಒಂದಿಡೀ ಭಾಗ ಪದೇಪದೇ ಓದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಗೇ ಮೀಸಲಿದ್ದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಈ ಬಾರಿ ಹಿಂದಿನ ಯಾವ ಓದುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ವಿಕ್ಟರ್ ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲ್ ಅವರ 'ಮ್ಯಾನ್ಸ್ ಸರ್ಚ್ ಫಾರ್ ಮೀನಿಂಗ್ (Man’s Search for Meaning - The Classic Tribute to Hope from the Holocaust)’ ಪುಸ್ತಕವದು.

ಈ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವು ಸಹಜತೆ ಪರಿಧಿಯಲ್ಲೇ ಇಲ್ಲದೇ, ಇಡೀ ಮಾನವ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾದ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿ, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ. ಕೇವಲ ಒಂದು ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಕಾರಣಕ್ಕೇ, ನಾಝಿ 'ಕಾನ್ಸೆಂಟ್ರೇಶನ್ ಕ್ಯಾಂಪ್'ಗಳಲ್ಲಿ ಯಹೂದ್ಯರನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿದು ಪೈಶಾಚಿಕವಾಗಿ ಹಿಂಸಿಸಿ, ಸಹಸ್ರಸಹಸ್ರ ಮಾರಣಹೋಮ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ಆ ಕರಾಳ ಕಾಲವನ್ನು ಪವಾಡಸದೃಶದಂತೆ ಸಹಿಸಿ ಕಡೆಗೆ ಬದುಕುಳಿದಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಅಂಥ ಘೋರ ದಿನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುವಾಗ ಹಿನ್ನೋಟದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಕಹಿಯಾಗದೆ, ಅತಿಮಾನುಷ ತಾದಾತ್ಮ್ಯದಿಂದ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ಇಂದು ಮತ್ತು ನಾಳೆಗಳಿಗೆ ಬೆಳಕಾದ ಹಲವು ಜೀವಗಳಲ್ಲಿ ವಿಕ್ಟರ್ ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲ್ ಕೂಡ ಒಬ್ಬರು.

ಅನೇಕ ಕಾನ್ಸೆಂಟ್ರೇಶನ್ ಕ್ಯಾಂಪ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಕ್ಷಣವೂ ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಳುವುದರಲ್ಲೇ ಹೆಣಗುತ್ತಿದ್ದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಯಹೂದ್ಯರಂತೆ ಔಸ್ಚ್ವಿಟ್ಸ್ ಎಂಬ ಪರಮಕುಖ್ಯಾತ ಕ್ಯಾಂಪಿನಲ್ಲೂ ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲ್ ನಾಜಿ ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಸಹಿಸಿ, ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧಪೂರ್ವದ ತಮ್ಮ ನರವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಮನೋವೈದ್ಯಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅಧ್ಯಯನ, ಅನುಭವಗಳಿಂದ ಮಾಗಿದ್ದ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥೈರ್ಯ, ಗಾಂಭೀರ್ಯವನ್ನು ಮೆರೆಯುತ್ತ, ಅವೇ ಕ್ಯಾಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಆದಷ್ಟೂ ಯಹೂದ್ಯ ಪುರುಷರಿಗೆ ಮಾನಸಿಕ, ನೈತಿಕ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿ-ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಬೇರೆಯಾಗಿ, ಅವರು ಬದುಕಿದ್ದಾರೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದನ್ನೂ ತಿಳಿಯದೆ, ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿಯ ಆ ಭೂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೈಮೇಲೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬಟ್ಟೆಯ ಮಾತಿರಲಿ, ಒಂದು ರೋಮವೂ ಬಿಡದಂತೆ ಕ್ಷೌರ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ ದೇಹದ ರಸಸಾರವೆಲ್ಲ ಕರಗಿ ಎಲುಬುಗಳ ಮೇಲೆ ಪರದೆಯಂತಾದ ಚರ್ಮವ ಹೊದ್ದು ನಡೆದಾಡುವ ಪ್ರೇತಗಳಂತಿದ್ದವರು ಅವರೆಲ್ಲ. ಬೇರೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸುವ ಯಾವ ಬೌದ್ಧಿಕ ಘನತೆಯಾಗಲೀ, ವಿವೇಚನೆ-ಪ್ರಜ್ಞೆಗಳಾಗಲೀ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಾರದ ಆ ಮಾನವನಿರ್ಮಿತ ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನವ ವಿವರಗಳೆಲ್ಲವ ಸುಲಿದುಹಾಕಿ ಅವರನ್ನು ಯಕಃಶ್ಚಿತ್ ಪಶುಗಳಂತೆ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗಲೂ, ಆ ಮೂಳೆಯ ಪಂಜರದೊಳಗೆ ಹೇಗೆ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಮಾನವೀಯತೆ, ಸ್ವಗೌರವ, ಮತ್ತು ನಾಳೆಗಾಗಿ ಅದಮ್ಯ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಮನಕಲಕುವಂತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆ 'ಮ್ಯಾನ್ಸ್ ಸರ್ಚ್ ಫಾರ್ ಮೀನಿಂಗ್.'

ಬಾಳ್ವೆಗೊಂದು ಅರ್ಥದ ಅನ್ವೇಷಣೆಯೇ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ನಾಳೆಗಳಿಗಾಗಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಕಾಯುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಎಂಬುದು ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲ್ ಅವರ ಪುಸ್ತಕದ ಸಾರ, ಅವರೇ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದ ಚಿಕಿತ್ಸಕ ತತ್ವಸಿದ್ಧಾಂತದ ( ಲೋಗೋಥೆರಪಿ)' ಸಾರ.

ವಿಕ್ಟರ್ ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲ್ ಅವರ ಸಂದರ್ಶನವೊಂದರ ತುಣುಕು

ಹೀನಾತಿಹೀನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಿಂದ ಕಾಪಾಡಲು ಬೇಕಿರುವುದು ಅವನದ್ದೇ ಅರ್ಥ. ಈ 'ಅರ್ಥ'ಕೇಂದ್ರಿತ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ವಿರೋಧಿ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿದ್ದರೂ, ಲೋಗೋಥೆರಪಿಯನ್ನು ವಿಯೆನ್ನೀಸ್ ಮಾನಸಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಪರಂಪರೆಯ ಮೂರನೇ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ (The Third Viennese School of Psychotherapy). ಫ್ರಾಯ್ಡ್ ಅವರ ಮನೋವಿಶ್ಲೇಷಣೆ (ಆನಂದಕೇಂದ್ರಿತ ಸಂಕಲ್ಪಶಕ್ತಿ ಸಿದ್ಧಾಂತ) ಮತ್ತು ಆಡ್ಲರ್ ಅವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರ (ಅಧಿಕಾರ ಅಥವಾ ಶಕ್ತಿಕೇಂದ್ರಿತ ಸಂಕಲ್ಪಶಕ್ತಿ ಸಿಧ್ಧಾಂತ) ಮೊದಲೆರಡು ಪರಂಪರೆಗಳು.

ಲೋಗೋಥೆರಪಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಆಳವಾದ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನೇ ಮಾಡಬಹುದು, ಅದರ ಚಿಕ್ಕ ಸಾರಾಂಶ ಪುಸ್ತಕದ ಎರಡನೇ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲ್ ಅವರ ಮತ್ತು ಅವರಂತೆ ನಾಜಿ ಕಾನ್ಸೆಂಟ್ರೇಶನ್ ಕ್ಯಾಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ನಂಬಲಾಗದಷ್ಟು ಹೀನಾಯವಾಗಿ ದಿನಗಳ ದೂಡುತಿದ್ದವರ ಹೋರಾಟದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಿವರಣೆಗಳು ಮೊದಲ ಭಾಗದಲ್ಲಿದೆ. ಕೇವಲ ನೂರು ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲ್ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವುದು ಮಾನವ ಪ್ರಪಂಚದ ವೈಪರೀತ್ಯಗಳ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ಅವಲೋಕನ, ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು.

ನಮ್ಮ ಹೊರಗಿನ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ನಾವು ಬದಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಖಚಿತವಾದರೆ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನೇ ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲ್. ಹಾಗಂತ ಸ್ವಂತಿಕೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದು ಎಂದಲ್ಲ. "ನಮ್ಮಿಂದ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಸಿದುಕೊಂಡರೆಂದು ನಾವಂದುಕೊಂಡರೂ, ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೊಂದನ್ನು ಯಾರೂ ನಮ್ಮಿಂದ ದೋಚಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ- ಅದೆಂದರೆ ಒಂದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ನಾವು ಪ್ರತಿಕ್ರಯಿಸುವ ರೀತಿ, ನಮ್ಮ ನಿಲುವು, ನಮ್ಮ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ನಾವು ನಡೆವ ಆಯ್ಕೆ." -ಅವರ ಈ ಮಾತು ಇಂದಿಗೂ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲೆಡೆ ಹಲವು ಜೀವಗಳಿಗೆ ಬಾಳ್ವೆಯ ನೋವುಗಳನ್ನು ತಾಳಲು, ಅದನ್ನು ಮೀರಿ ಮುನ್ನಡೆಯಲು ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಗಿದೆ.

“ನಾವು ಜೀವನದಿಂದ ಏನನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ, ಜೀವನ ನಮ್ಮಿಂದ ಏನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ, ಸಾಮೂಹಿಕವಾಗಿ ನಾವು ಜೀವಿಸುತ್ತಿರುವ ಬಾಳ್ವೆಗೆ ನಮ್ಮಿಂದ ಯಾವ ಕೊಡುಗೆ ಕೊಡಬಹುದು ಎನ್ನುವ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಪ್ರತಿ ಗಂಟೆ, ಪ್ರತಿ ದಿನವನ್ನು ಕ್ಯಾಂಪಿನಲ್ಲಿ ಅವುಡುಗಚ್ಚಿ ಸಹಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಪುಟ್ಟಪುಟ್ಟ ಕ್ರಿಯೆಗಳು, ನಾವು ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲ ಜೀವಗಳ ಮೇಲೂ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತಿತ್ತು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಸ್ವತಃ ಅಪಾರ ದೈಹಿಕ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಹೆಂಡತಿ-ಮಕ್ಕಳ ಅಗಲಿಕೆಯ ನೋವಿನಲ್ಲಿ ನರಳುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಸಂತೈಸುವಷ್ಟು ಅತಿಮಾನುಷ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೀನೆ. ಅವರ ಸಂಖ್ಯೆ ತೀರಾ-ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೂ, ಒಬ್ಬನೇ ಇದ್ದರೂ, ನಾವು ಏನೇ ಆದರೂ ಮನುಷ್ಯರಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಪುರಾವೆ ಅದು," ಎಂದು ನೆನೆಯುತ್ತ, ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರಪಂಚದ ದೋಷಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯದೆ, ನಂಬಿಕೆಯ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ನಕಾರಾತ್ಮಕತೆಯಿಂದ ಆರದಂತೆ ಕಾಪಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಬೆಳಕು ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವ ಯಾವುದೇ ಜೀವಿ ಅಥವಾ ವಸ್ತು ಮೊದಲು ತಾನೇ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬಂತಹ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಂದ ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲ್ ನಮ್ಮನ್ನು ಮಾನಸಿಕ, ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಜಡದಿಂದ ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೋವಿನಿಂದ ನರಳುವಾಗ ಆ ನರಳಾಟಕ್ಕೂ ಒಂದು ಅರ್ಥ ಸಿಕ್ಕಿಬಿಟ್ಟರೆ, ಅದರ ಹಿಂದೊಂದು ಅರ್ಥವಿರುವುದೇ ಆದರೆ, ಆ ನೋವೂ ಸಹನೀಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲ್ ಅವರ ನಂಬಿಕೆ ಸೆರೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಎಷ್ಟೋ ಜೀವಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಮುಂದೆಯೂ ಎಷ್ಟೋ ಜನರಿಗೆ ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತ, ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟೋ ಜನರಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುತ್ತಿದೆ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ : ಹಂಸಗಾಥ | ಘನತೆಯಿಂದ ಸಾಯುವುದೂ ಸಾರ್ಥಕ ಬದುಕಿನ ಲಕ್ಷಣವೇ ತಾನೇ?

ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲ್ ಅವರ ಪುಸ್ತಕಗಳಾಗಲೀ, ಪ್ರೈಮೋ ಲೆವಿ ಅವರ ಪುಸ್ತಕಗಳಾಗಲೀ, ಎಲೀ ವೀಸಲ್ ಅವರ ಪುಸ್ತಕಗಳಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೇ ನಡೆದ ಯಾವುದೇ ಜನಾಂಗಹತ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೋ ಪಾರಾಗಿ ಉಳಿದು ಅದರ ದಾರುಣ ಕತೆಗಳನ್ನು ಹಂಚುತ್ತ, ಶಾಂತಿಯುತ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ನಂಬಿಕೆ ತುಂಬುವ ಯಾರದೇ ಪುಸ್ತಕಗಳಾಗಲೀ, ಅವು ಕೇವಲ ಪ್ರಸ್ತುತವಲ್ಲ, ಅವು ಕಾಲಾತೀತ. ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೆನಿಸಿದರೆ, ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೇ ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನೆನೆಯಬಹುದು: ಕ್ಯಾಂಬೋಡಿಯಾದ ನರಮೇಧ ನಡೆದದ್ದು ಕೇವಲ ಕೆಲವು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ. ಅರ್ಮೇನಿಯಾದ ದುರಂತವನ್ನೂ ಮರೆಯದಿರೋಣ. ಇನ್ನು ಈ ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ, ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನಾವು ಓದಿ-ಬರೆಯುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ, ಈಗ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ರೋಹಿಂಗ್ಯಾ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮಾನ-ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಜೀವಗಳೆಷ್ಟೋ!

ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲ್ ಅವರಂಥ ನೊಂದು ಪಕ್ವಗೊಂಡ ಎಷ್ಟೋ ಮನುಷ್ಯರ ವಿವೇಚನೆ, ಮಾನವತ್ವ ನಮಗೆಲ್ಲ ಎರವಲು ಪಡೆಯಲು ದೊರಕಿರುವುದೇ ನಮ್ಮ ಪುಣ್ಯ. ಮನುಷ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿದ್ದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು ಎಂಬ ಸತ್ಯ ತೀರಾ ಸರಳ ಎಂಬುದೇ ನಮಗೆ ಕಷ್ಟವೇನೋ; ಅನವಶ್ಯಕ ಕ್ಲಿಷ್ಟತೆಗೆ, ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿಗೆ ಹೆಣಗುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ, ಈ ಪುಸ್ತಕಗಳು, ಈ ಆಲೋಚನೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಶಾಂತಿ, ಸೌಹಾರ್ದತೆಗೆ ದುಡಿಯುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲಿ. ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲ್ ಅವರೇ ಹೇಳುವಂತೆ, “ಕಾನ್ಸೆಂಟ್ರೇಶನ್ ಕ್ಯಾಂಪುಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನು ಮನುಷ್ಯನೇ, ನಿಜ. ಆದರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ನಿರ್ಣಯಿಸಿದ ಅಸಹಜ ಸಾವನ್ನು ವಿಚಲಿತನಾಗದೆ, ತಾನು ನಂಬಿದ ದೇವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತ, ತನ್ನದೇ ಕೊನೆಯನ್ನಪ್ಪಲು ದಿಟ್ಟವಾಗಿ ನಡೆದವನೂ ಮನುಷ್ಯನೇ.” ಎಲ್ಲವೂ ಗದ್ದಲ, ಗೊಂದಲದ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲೇ ಮುಗಿಯುವ ದಿನಗಳಲ್ಲೂ ಅಧ್ಯಾತ್ಮದಂಥ ಅನುಭೂತಿ ನೀಡುವ ಇಂತಹ ಆಲೋಚನೆಗಳು ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ಮೌನವಾಗಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮಗದಷ್ಟು ಮಾನವೀಯಗೊಳಿಸುತ್ತಿರಲಿ.

ಸ್ಟೇಟ್ ಆಫ್ ದಿ ನೇಶನ್ | ವಾಸ್ತವವನ್ನೇ ಅಣಕಿಸತೊಡಗಿವೆ ಸರ್ಕಾರ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಸುಳ್ಳುಗಳು
ಹಗೇವು | ಪುಣ್ಯಕೋಟಿ ಎಂಬ ಗೋವು ಮತ್ತು ಗೋ ರಾಜಕಾರಣದ ಮನುಷ್ಯನ ವಿಕೃತಿ
ಈ ಕಾಲ | ಲಂಡನ್, ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್, ಮುಂಬೈ ಮೆಚ್ಚಿನ ಮಹಾನಗರಗಳು ಎನಿಸಿದ್ದೇಕೆ?
Editor’s Pick More